|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||
|
Raymon Merckx wint Strongman Schweizer Meisterschaft
(Door Roy van Forst, onze vliegende reporter ter plaatse) Wat een belevenis alweer! Na een dikke rit van acht uur autorijden zijn we op zaterdag in Zürich aangekomen. Op zondag zou de wedstrijd zijn. Op zaterdagavond zijn wij de omgeving gaan verkennen en zo belandden wij in midden hartje van de wereldstad Zürich. Je kan zien dat Zwitserland een zeer welvarend land is. De wedstrijd werd gehouden op de Bauschanzli, bij elke inwoner van Zürich een alom bekende plaats, een plaats die vergelijkbaar is met de pier en boulevard van Scheveningen met veel terrassen en waar orkestjes speelden en veel vertier was. Met andere woorden een mooiere en betere plaats om een strongman wedstrijd te houden was er niet! Daar was bij aankomst al ook veel van te merken, overal werd er reclame gemaakt dat deze wedstrijd zou vinden. Het was dan ook de tweede keer dat deze officiële Sterkste Man van Zwitserland werd gehouden. De organisator Stefan Arnold, die zelf aan de wedstrijd deelnam alleen in de lichtere klasse tot en met 105 kg, had veel in petto. Deze wedstrijd werd gehouden op zondagmorgen voordat onze wedstrijd zou aanvangen. Er waren dus ook al veel mensen op de been die zondagmorgen. Een tegenvaller voor de organisatie was dat de international referee Hubert Dörer, die uit het Oostenrijkse Karnten komt, verstek moest laten gaan door ziekte en een bezoekje aan het ziekenhuis. Maar dat liet de organisatie niet koud en bood meteen een nieuw perspectief en er kwam een nieuwe referee, de eveneens uit Oostenrijk afkomstige Ralf Ber, die zelf ook actief is als atleet voor de World Strongman Cup. De wedstrijd werd gehouden op een kiezel ondergrond die af en toe wel eens glad en onstabiel was. Bauschanzli ligt gelegen langs de rivier de Limmat die dwars door de stad Zürich stroomt en een enorme trekpleister is.
Een prachtige zondagmorgen is begonnen met een temperatuurtje van een graadje of 21. Dus tot nu toe was er geen vuiltje aan de lucht. Toen wij naar de plaats van bestemming gingen met de tram gebeurde er eigenlijk iets eigenaardigs, raar maar werkelijk waar, of je moet al eigenlijk een beetje bijgelovig zijn. Ik zei tegen Raymon dat ik zo'n raar gevoel had dat het wel goed ging komen vandaag. Raymon, zoals hij altijd is, liet zich daarover niet uit. Bij het uitstappen van de tram om over te stappen naar de volgende tram staan we te wachten bij de halte. Op een gegeven moment werd ik volledig ondergescheten door een duif die over mij heen vloog. Bij veel mensen hier in het zuiden en ook in Duitsland heeft dat een betekenis, het betekent dat je veel geld en geluk in het spel, liefde en gokken beleefd ("scheiss drauf"). Mijn eerdere voorspelling werd eigenlijk al een beetje bevestigd. Bij de plaats van bestemming was de wedstrijd van de lichtere klasse tot 105 kg al aan de gang, die door vele honderden mensen al op de vroege zondagmorgen bekeken werd. Om 14.00 uur startte onze wedstrijd met internationale topatleten, waaronder atleten uit Oostenrijk, Zwitserland, Duitsland en Nederland. Vier Duitse atleten die zich hadden ingeschreven voor deze wedstrijd zijn niet gekomen en hebben zich bij schaamte van zichzelf niet afgemeld, zelfs geen telefoontje. Uiteindelijk werd één atleet te licht bevonden 's-morgens bij het wegen en moest deelnemen in de lichtere klasse tot en met 105 kg. Zo bleven er nog vijf internationale atleten over voor de Strongman Schweizer Meisterschaft en niet de minste, bekend in Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk uit het powerlifting circuit met talrijke records in benchpress, Europese kampioenen en deelname aan het wereldkampioenschap powerlifting. Deze twee Oostenrijkers waren Manuel Wulz uit Karnten, trainingsmaatje van Ralf Ber en Hubert Dörer, beide meermalen sterkste mannen van Oostenrijk. Manuel Wulz is 26 jaar, heeft een lengte van 184 cm en weegt 125 kg en draait al aardig wat strongman games mee. Dan hebben we de symphatieke Oostenrijker Martin Torker, zijn leeftijd is 33 jaar, heeft een lengte van 187 cm met een gewicht van 123 kg. Ook deze jongen draait al een hele tijd mee in de strongmansport, powerlifting en benchpress games. Dan deed mee de Zwitser Robert Jaquet, een nog jonge hond maar goed opkomend in de strongman sport en wil vanaf volgend jaar een internationale carriere starten. Robert Jaquet is 25 jaar, heeft een lengte van 188 cm en heeft een gewicht van 115 kg. Dan hebben we nog de Duitser Enrico Schutze, een bekende in het duitse strongmancircuit en een vriend van Uwe Helmbold. Deze Enrico Schutze woont in Schwerin in het voormalige Oost-Duitland aan de Ostsee (Röstock). Hij is 35 jaar oud, heeft een lengte van 180 cm en weegt 115 kg. Enrico nSchutze runt twee grote sportscholen en is zelf ook organisator van strongmangames, benchpress games,powerlifting wedstrijden en K1 fights. Enrico heeft al 20 jaar ervaring in de powersports en doet ook al zolang mee in deze takken van sport. Hij is zelfs trainer van wereldrecordhouders benchpress en wereldkampioenen die bij hem in de sportscholen vertoeven. Deze zeer symphatieke en vriendelijke gast heeft Raymon dan ook uitgenodigd voor eind november een internationale strongman game te doen in het Noord-Oosten van Duitsland. Zoals ik al zei was de reclame van de organisatie goed aangesneden, onder andere werden er door het hele land affiches en posters verstuurd en opgehangen, de nationale en regionale televisiezenders waren aanwezig om dit alles op te nemen en uit te zenden en ook de kranten waren aanwezig. Niets werd aan het toeval overgelaten. Zoals ik al vertelde in mijn vorige verslag van de international strongman game van de NISA in Tsjechië, is Raymon Merckx goed op dreef en sterker dan ooit te voren, hij die zich blesseerde in die wedstrijd in Tsjechië bij een wheelflip had maar drie weken rust om te herstellen voor deze zeer belangrijke wedstrijd. Raymon Merckx heeft zich goed hersteld en er was voor hem geen wolkje aan de lucht. Er werden lootjes getrokken voor de wedstrijd en ja hoor, hij kon als eerste beginnen met de loglift. Raymon begon met 90 kg, pakte 100 kg, nam 110 kg, 120 kg en 130 kg, maar bij 140 kg moest hij verstek laten gaan. Waar wij weten onder de kenners van de sterke man sport, dat hij echt nog wel wat meer te makken heeft dan 130 kilo, maar het mocht niet blijken en Raymon werd op het eerste onderdeel derde. Het volgende onderdeel was de farmer's walk met koffertjes met een gewicht van 125 kg per stuk. Ook hier weten wij van dat hij er wel mee overweg kan over een lange afstand, maar deze timbers moesten niet over een afstand gedragen worden, maar over een afstand van 30 meter met de snelste tijd! Zoals wij weten rent hij met een jukrace. De mensen hadden zich nog niet gewent of gedraait of Raymon rende weg alsof hij twee kratjes pils in zijn handen had. Het spoot adrenaline uit zijn oren want Raymon had zijn publiek nog wat te goed te geven. Niemand kon aan zijn absolute toptijd komen, waardoor hij op het tweede onderdeel als eerste eindigde. Het derde onderdeel was een medley van biervaten die gevuld waren en een gewicht hadden van 60 kg, 80 kg, 100 kg en 120 kg en die over een afstand van 10 meter op een plateau van acht gestapelde europallets geplaatst moesten worden. Raymon die dacht geloof ik nog dat die de snelheid van het vorige onderdeel nog in zijn benen had, zo gezegd zo gedaan en ook hier won hij met dit onderdeel op de eerste plaats. Het vierde onderdeel was het de beurt van de andere atleten om Raymon Merckx wat roet in het eten te werpen, om het klassement nog in evenwicht te houden. Dit onderdeel was het verplaatsen van een auto (een Daihatsu Justi) met een gewicht van 700 kg verzwaard met een vat van 100 kilo op de achterbank van de auto. De car caddy kon van start gaan over een afstand van 20 meter in een zo snel mogelijke tijd. Raymon die terug kwam van zijn wel verdiende rust kon aan zijn onderdeel beginnen. Zou hij de snelheid hebben? Met mijn stopwatch in mijn handen had ik nog moeite om hem bij te houden en hij rende het stuk van 20 meter dicht in een kleine 12 seconden. Ik had nog geen tijd om te klokken. Het publiek was enthousiast. Dit hadden ze in zwitserland nog nooit meegemaakt. Het laatste onderdeel waren de beruchte powerstairs met 5 treden van 42 cm. Het eerste was een vat van 120 kg, maar diende op dezelfde manier als een normale powerstair naar boven te worden gebracht. Het tweede gewicht was 170 kg en het derde gewicht was 220 kg. Raymon eindigde op dit onderdeel als tweede en net zover als de eerste plaats, alleen was Martin Torker op dit onderdeel wat sneller. Maar de snelheid was te laat gekomen van deze atleet want de wedstrijd was na dit onderdeel afgelopen. Raymon Merckx is officieel uitgeroepen door de organisatie als Sterkste Man van Zwitserland 2006. Wat een prestatie, wat een klasse. Om terug te komen op het begin van het verslag, ben ik door die duif toch wel een stuk geloofwaardiger geworden. Soms kan ook bijgeloof een beetje werken, bij deze heeft hij mij geholpen om mijn kameraad te laten winnen. Dank je wel duif, scheiss drauf! En aan Raymon Merckx wil ik zeggen: "Beste kerel, CHAPEAU!" Was dit de truuk van de duif?
Einduitslag
De volledige uitslagen van de Strongman Schweizer Meisterschaft kun je hier bekijken!
Je kunt zelfs
een uitzending van de Zwitserse televisie bekijken:
|
|
|
© copyright www.REALDUTCHPOWER.nl |
|
